Amsterdam is een stad die bezoekers blijft verbazen. Van oude kerken (Oude Kerk en Nieuwe Kerk) tot de Wallen en de prachtige grachtengordel, deze stad is zowel historisch als een bezoek meer dan waard. Het Begijnhof Amsterdam is een oase van rust in het drukke Amsterdamse stadscentrum. Het is een van de oudste ‘hofjes’ van Amsterdam. Een ‘hofje’ is een binnenplaats met armenhuizen eromheen. Ze bestaan al sinds de middeleeuwen en boden huisvesting aan ouderen (meestal vrouwen). Ze werden particulier gefinancierd en dienden als een vorm van sociale zekerheid. Zoals de naam al doet vermoeden, was het Begijnhof oorspronkelijk een begijnhof gesticht in de veertiende eeuw. Een begijnhof, van de Franse term béguinage, is een architectonisch complex dat werd gecreëerd om begijnen te huisvesten: religieuze vrouwen die in een gemeenschap leefden zonder geloften af te leggen of zich uit de wereld terug te trekken. Oorspronkelijk lagen de achtergevels van het Begijnhof in het water. Door de demping van onder andere het Spui en de Begijnensloot is het omringende water verdwenen.
Geschiedenis van het Begijnhof Amsterdam
Rond het jaar 1150 besloot een groep vrome vrouwen zich te verenigen in een religieuze gemeenschap, met als hoofddoel het verzorgen van zieken en het geven van onderwijs. Dit waren de eerste ‘begijnen’, hoewel ze destijds nog niet met die naam werden aangeduid. De vrouwen waren geen nonnen en leefden niet hun hele leven in de afzondering van een klooster. Hoewel ze ongehuwd moesten zijn, konden ze hun geloften op elk moment herroepen en het begijnhof verlaten om redenen zoals trouwen of bij familie zijn. De oorsprong van de binnenplaats van het Amsterdamse Begijnhof gaat terug tot de tweede helft van de veertiende eeuw. Het exacte stichtingsjaar is onbekend. Gelegen direct achter het Amsterdam Museum, is het begijnhof nu een oase van rust geworden in het bruisende hart van het stadscentrum. Het Begijnhof bestond uit kleine huisjes en een kerk, rond een binnenplaats die ’s avonds altijd gesloten was. Tijdens de Reformatie moesten de begijnen hun kerk afstaan aan de Engelsen en sindsdien wordt deze de ‘Engelse Kerk’ genoemd. In de loop der tijd werden de middeleeuwse huizen herbouwd of vervangen, maar de gevel van het huis op nummer 34 is bewaard gebleven. Het huis stamt uit de tweede helft van de 15e eeuw en werd in 1957 met de originele materialen gereconstrueerd. Het Begijnhof Amsterdam is grotendeels open voor bezoekers. Het noordelijke deel, waar alleen huizen staan, is alleen toegankelijk voor de bewoners van de huizen en hun gasten. In de tuin staat onder andere een beeld van een begijn. De meeste gevels in het Begijnhof dateren uit de 17e en 18e eeuw. De huizen zelf zijn vaak ouder dan de gevels. De gevel van het houten huis op Begijnhof 34 is de meest unieke van allemaal. De Engelse Hervormde Kerk en de Begijnhofkapel bevinden zich binnen het hof.
